SPOJRZENIE

Na błękicie nieboskłonu

małą chmurką roztopiony

płynę niczym myśl ulotna

w piękno świata zapatrzony

w różnorodność co olśniewa

oczy mamiąc kolorami

pól i lasów górskich szczytów

oceanów połaciami

śnieg odbija promień słońca

morze barwą wciąż się mieni

żółć pustyni wzrok przyciąga

dżungla plamą jest zieleni

jedno tylko obraz psuje

plamą ciemną jest w tym cudzie

rakiem który ciało zżera

to są bezrozumni ludzie